The Passenger ( work in progress)

Ik  schreef brieven in mijn hartrussische grens

sprak ze in op taperecorders

en hing verhalen op aan muren

schreef op binnenkant van viltjes

snippers

op gescheurde vellen

papier

ik  schreef haar de woorden

haalde adem en rende naar de trein

Ik was de tijd vergeten

Vlak voordat de deur zich sloot

stapte ik in de kleine coupe

Ik rook de drank

Het zat vol dronken Russen

In de kleine coupe van wagon drie

Vilinius

Daar moet ik heen

Om weer terug bij jou te geraken

Maar ik ga m missen

Zegt de kleine Russische conductrice

Druk gebarend, vriendelijk maar erg onduidelijk

En daar kwam de engels sprekende student

En ah nu ik beter kijk zie ik ook twee fransen, een stel

Die engels sprekende student

Die gaat me helpen

(in mijn hoofd was al een berekening van de boottocht gaande naar Helsinki

maar die hel kwam later)

Eerst met de student mee, door de straten, de verlaten straten,steegjes en een kort bospad naar

een , eveneens leeg winkelcentrum, om

bij een wit busje te geraken.

Waarop vilinius achter de voorruit gestoken was.

Het stond er, op een wit stuk gescheurd  karton

En ook die man, met twee zwarte benen, die als een ketter rookte

Nee daar wil ik niet naast, nee

O shit ,geld,

.. niet verwacht Let geld nodig te hebben

de student schiet voor, fijn

En oh , hé gelukkig, de plek op de stoel alleen is nog vrij

Achter hem en bij het raam, mooi,

Goed

Ik pin het bedrag in die stad Vilinius

Waar de nachttrein op me wacht

 De nachttrein de grens over, Rusland binnen

Wat een Duivels gebeuren

En spinvis is voor vertrek

KOM TERUG

*****************************************************************************************************************************

LLOYD HOTEL AMSTERDAM

Op een dag zal ik roepen.rehearsel

 Ik ben een vreemde

 ík sluip hotels  binnen

dwaal door de gangen

check de deuren, de ramen, de hoekjes

ik verplaats mij, ongezien

de trappen op

 ik hoor de klanken

in de ruimte van de gangen, klinken

Het is mooi hier.

Nu

Roma muziek,

beneden, het zingt

door de gangen

door de tijd

 ik loop langs

de oude foto’s

aan de muren

in de nissen van het gebouw

Ik kan erin verdwalen

ik vind het heerlijk /  hier

ik vind een plek

hoog

op de vijfde verdieping

doe ik de deur open

en een ruimte , zo onbevangen schoon,

is voor mij alleen en de muziek

niemand weet dat ik hier ben.

en dat is goed zo

ik wil hier niet gezien worden.

Ik wil hier alleen maar even zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: